ΩΡΑ...

Τρίτη, 12 Νοεμβρίου 2013

Ο γιατρός και ο πατέρας




Ένας γιατρός μπαίνει βιαστικός στο νοσοκομείο, αφού τον κάλεσαν για μια επείγουσα χειρουργική επέμβαση. Φτάνοντας άλλαξε ρούχα και κατευθύνθηκε κατευθείαν προς την αίθουσα του χειρουργείου.
Έξω απ’ το χειρουργείο, στην αίθουσα αναμονής, βρήκε τον πατέρα του παιδιού που θα χειρουργούσε. Εκείνος, μόλις είδε το γιατρό, του φώναξε:
«Γιατί έκανες τόση ώρα να έρθεις; Δεν ξέρεις, ότι η ζωή του γιου μου είναι σε κίνδυνο; Δεν έχεις καμιά αίσθηση ευθύνης;»
Ο γιατρός τον κοίταξε ήσυχα και είπε:
«Συγνώμη που δεν ήμουν στο νοσοκομείο, αλλά ήρθα όσο μπορούσα πιο γρήγορα, μόλις με κάλεσαν. Και τώρα ηρεμήστε για να κάνω και εγώ τη δουλειά μου».
«Να ηρεμήσω; Αν ήταν ο γιος σας τώρα σ’ εκείνο το δωμάτιο, θα ηρεμούσατε; Αν ο γιος σας πέθαινε τώρα, τι θα κάνατε;» είπε ο πατέρας οργισμένος.
Ο γιατρός κούνησε λυπημένος το κεφάλι του:
«Θα κάνω ό,τι μπορώ και εσείς προσπαθήστε να ηρεμήσετε».
«Ναι, καλά… Να δίνουμε συμβουλές όταν δεν μας αφορά κάτι είναι εύκολο…», μουρμούρισε ο πατέρας.
Το χειρουργείο πήρε αρκετές ώρες. Μετά απ’ αυτό, ο γιατρός βγήκε χαρούμενος.
«Δόξα τω Θεώ, ο γιος σας σώθηκε», είπε στον πατέρα και χωρίς να περιμένει απάντησή του προχώρησε στο διάδρομο.
«Αν έχετε κάποια ερώτηση, παρακαλώ ρωτήστε τη νοσοκόμα» ακούστηκε η φωνή του πριν ξεμακρύνει βιαστικά.
Ο πατέρας τον κοίταξε με αγανάκτηση.
«Μα γιατί είναι τόσο αλαζόνας; Δεν λέω… Είναι καλός γιατρός. Αλλά δεν μπορούσε να περιμένει λίγα λεπτά για να τον ρωτήσω για την κατάσταση του γιου μου;», ρώτησε τη νοσοκόμα αφού έφυγε ο γιατρός.
Η νοσοκόμα απάντησε με δάκρυα στα μάτια:
«Ο γιος του γιατρού σκοτώθηκε χτες σε ατύχημα με το αυτοκίνητο. Όταν τον καλέσαμε για το γιο σας ήταν κοντά στο νεκρό παιδί του. Τώρα που σώθηκε ο γιος σας έφυγε τρέχοντας για να παραστεί στην κηδεία!»

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου