Βαρυτικά κύματα: Τι είναι, πώς εξηγούνται. Ένα θαυμάσιο comic μας εξηγεί…

Μετά από δεκαεννιά χρόνια ερευνών, η επιστημονική κοινότητα ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα την ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων. Τι ακριβώς είναι όμως αυτά; Η ιστοσελίδα phdcomics δημιούργησε ένα θαυμάσιο comic με την εκλαϊκευμένη επεξήγηση που χρειαζόμασταν εμείς οι μη ειδικοί. Αυτή είναι η απόδοσή του στα Ελληνικά:

Πηγή: www.phdcomics.com

Απόδοση στα ελληνικά: Θεοφάνης Παπαμιχαήλ/www. antikleidi.com

Ζήτημα ταξικό η ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών

Νευροεπιστήμονες του Πανεπιστημίου Κολούμπια και του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια δημοσιοποίησαν πριν από μερικές ημέρες την πληρέστερη έρευνα - μέχρι σήμερα - για τη σχέση των κοινωνικοοικονομικών παραγόντων με την ανάπτυξη του εγκεφάλου των παιδιών. Τα αποτελέσματα δείχνουν πως η διανοητική ανάπτυξη των παιδιών σχετίζεται άμεσα με την οικονομική κατάσταση των γονιών τους και σε καμία περίπτωση η ανάπτυξη του ανθρώπινου εγκεφάλου δεν συνδέεται με φυλετικές ή εθνοτικές διαφορές.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας «Family income, parental education and brain structure in children and adolescents» (Οικογενειακό εισόδημα, μόρφωση των γονέων και δομή του εγκεφάλου σε παιδιά και εφήβους), που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό «Nature Neuroscience», «οι ευνοϊκές συνθήκες που απολαμβάνουν εν γένει τα παιδιά εύπορων οικογενειών μπορούν να επηρεάσουν τη δομή του εγκεφάλου ενός παιδιού». Όπως επισημαίνουν οι ερευνητές «τα αποτελέσματα της έρευνας παρέχουν νέα σημαντικά επιχειρήματα για την έγκαιρη καταπολέμηση της φτώχειας και τις πολιτικές παρεμβάσεις προς αυτήν την κατεύθυνση».

Το οικογενειακό εισόδημα συνδέεται με παράγοντες όπως η διατροφή, η υγειονομική περίθαλψη, η εκπαίδευση, η ψυχαγωγία ακόμη και το περιβάλλον διαβίωσης (καθαρός αέρας κλπ). Όλα τα στοιχεία που συνθέτουν το περιβάλλον ενός παιδιού μπορούν να επηρεάσουν την ανάπτυξη του εγκεφάλου του.

«Ο εγκέφαλος είναι το προϊόν τόσο της γενετικής, όσο και της εμπειρίας και η τελευταία είναι ιδιαίτερα ισχυρή στο να διαμορφώνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου στην παιδική ηλικία. Γι’ αυτό, παρεμβάσεις ώστε να βελτιωθούν οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, η οικογενειακή ζωή και οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες μπορούν να επιφέρουν τεράστια διαφορά», δήλωσε η Κίμπερλι Νόουμπλ, επικεφαλής της έρευνας και νευροεπιστήμονας από το πανεπιστήμιο Κολούμπια.

Η Ελίζαμπεθ Σόουελ, επίσης επικεφαλής της έρευνας και νευροεπιστήμονας του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια, υπογράμμισε πως «το μήνυμά μας δεν είναι ότι “αν είσαι φτωχός, ο εγκέφαλός σου θα είναι μικρότερος και δεν μπορεί να γίνει τίποτε γι’ αυτό”. Κατά κανένα τρόπο δεν είναι αυτό το μήνυμα. Η βελτίωση της πρόσβασης στους πόρους που θα εμπλουτίσουν το αναπτυξιακό περιβάλλον του παιδιού, μπορούν να αλλάξουν την τροχιά της εγκεφαλικής ανάπτυξης προς το καλύτερο».

Επίσης, τόνισε πως τα ευρήματα «δεν σημαίνουν ότι κατ’ ανάγκη κάθε παιδί με μειονεκτική κοινωνικοοικονομική κατάσταση θα αποδίδει χειρότερα από κάθε ευκατάστατο παιδί», καθώς η μελέτη καταδεικνύει μια γενική τάση, που ασφαλώς δεν ισχύει σε όλες τις επιμέρους περιπτώσεις των παιδιών.

Από τα στοιχεία της έρευνας προκύπτει τόσο η μεγάλη διαφορά στην εγκεφαλική ανάπτυξη του παιδιού μεταξύ πλούσιων και φτωχών οικογενειών, όσο και οι σημαντικές επιπτώσεις στην ανάπτυξη του εγκεφάλου του παιδιού από μικρές εισοδηματικές διαφορές στα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα. Αντίθετα στις ισχυρότερες οικονομικά τάξεις, το οικογενειακό εισόδημα δεν φαίνεται να έχει επίδραση. Η σχέση οικογενειακού εισοδήματος και ανάπτυξης του εγκεφάλου δεν είναι γραμμική, σημειώνουν οι επιστήμονες: «Στα χαμηλότερα επίπεδα εισοδήματος, κάθε πρόσθετη αύξηση οδηγεί σε σχετικά μεγαλύτερες αυξήσεις στην επιφάνεια του εγκεφαλικού φλοιού, ενώ η επίδραση τείνει να εκμηδενίζεται στα υψηλότερα επίπεδα».

Οι ερευνητές εξέτασαν την ανάπτυξη του εγκεφαλικού φλοιού συνολικά 1.099 παιδιών, ηλικίας από 3 έως 20 ετών. Όπως προέκυψε η επιφάνειά του εξωτερικού και πιο εξελιγμένου μέρους του εγκεφάλου ήταν κατά μέσο όρο 6% μεγαλύτερη στα παιδιά από οικογένειες με ετήσιο εισόδημα άνω των 150.000 ευρώ (περίπου 137.000 ευρώ), σε σύγκριση με τα παιδιά από οικογένειες με ετήσιο εισόδημα έως 22.500 δολαρίων (περίπου 23.000 ευρώ). Επίσης, όπως τονίζουν οι επιστήμονες, δεν προκύπτει καμία διαφορά που να σχετίζεται με βάση τη φυλή ή την εθνικότητα. «Η σχέση κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και δομής του εγκεφάλου ήταν ίδια, ανεξάρτητα από φυλετικές διαφορές», σημειώνουν.

Στην έρευνά τους οι επιστήμονες υπογραμμίζουν επίσης πως παρά τη σαφή συσχέτιση μεταξύ της κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και του μεγέθους του εγκεφαλικού φλοιού, οι λόγοι αυτής της σχέσης δεν είναι ακόμη σαφής. Η χαμηλή κοινωνικοοικονομική θέση μιας οικογένειας θα μπορούσε να έχει επιπτώσεις στην ανάπτυξη του εγκεφάλου λόγω του στρες, που προκαλείται από τα οικονομικά προβλήματα, ή λόγω της μεγαλύτερης έκθεσης σε περιβαλλοντικές τοξίνες. Θα μπορούσε ακόμη να οφείλεται σε ανεπαρκή διατροφή ή στο μορφωτικό επίπεδο των γονιών και την «γνωστική διέγερση» που θα μπορούσαν να προσφέρουν στα παιδιά τους.

Πηγή: tvxs.gr

Η αστεία πλευρά της επιστήμης

Το «Science World Μuseum» σε συνεργασία με τον καναδικό Οργανισμό Rethink δημιούργησαν μια χιουμοριστική σειρά από διαφημίσεις του τοποθετήθηκαν στους δρόμους του Vancouver προκειμένου να κεντρίσουν το ενδιαφέρον των πολιτών σχετικά με τη σημασία της επιστημονικής έρευνας σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι διαφημίσεις μεταφέρουν στον κόσμο με χιουμοριστικό τρόπο διάφορες πληροφορίες, άγνωστες στους περισσότερους, ενώ ο εμπνευσμένος τρόπος της εκστρατείας στην πόλη καταδεικνύει και με το παραπάνω το γεγονός ότι η επιστήμη μπορεί να έχει και μια αστεία πλευρά!

  

Δύο ουγγιές χρυσού φτάνουν για να καλύψουν μια διαφημιστική πινακίδα, δηλαδή 56,64 γραμμάρια μόνο!

Τα μαργαριτάρια μπορούν να ζυγίζουν πάνω από 6 κιλά!

 Καταπίνετε κάθε μέρα ένα λίτρο… μύξες!

 Βλέπετε καλύτερα όταν είστε τρομοκρατημένοι!

 Οι άνθρωποι είναι αλλεργικοί στην… προβοσκίδα των κουνουπιών!

 Οι καρχαρίες μπορούν να φτάσουν τα 100 χρόνια ζωής!

 

Ένας κάστορας μπορεί να καταστρέψει μέχρι και 200 δέντρα σε έναν χρόνο!

Οι Ιάπωνες έχουν 1.500 σεισμούς το χρόνο!

  

Τα ούρα της γάτας φωσφορίζουν στο σκοτάδι!

 Οι δύο πιο συνηθισμένες φοβίες: Οι κλόουν και τα ύψη!

  

Το σώμα σας περιέχει αρκετό άνθρακα για να φτιαχτούν 9.000 μολύβια!

 

  

Ζυγίζετε λιγότερο με τα πόδια προς τα πάνω!

  

Γίνεστε ψηλότεροι στο διάστημα!

  

Η καρδιά της μπλε φάλαινας είναι στο μέγεθος αυτού του αυτοκινήτου!

 Τα μαλλιά σας μεγαλώνουν 37 μέτρα τη μέρα!

Τα κουνούπια λατρεύουν το μπλε χρώμα!

  

Κεραυνοί χτυπούν καθημερινά 100 φορές το δευτερόλεπτο!

«Μαγικό» δέντρο παράγει 40 διαφορετικά φρούτα

Ο γλύπτης και εικαστικός Σαμ Βαν Άκεν που εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Syracuse είχε μια φαινομενικά παράξενη ιδέα η οποία του κέντρισε το ενδιαφέρον και αποφάσισε τελικά να την υλοποιήσει.

Ο Άκεν θέλησε να δημιουργήσει ένα δέντρο που να παράγει διαφορετικά είδη καρπών. Η τεχνική που χρησιμοποίησε είναι σχετικά απλή. Πήρε μέρη διαφόρων δέντρων (συμπεριλαμβανομένου του βλαστού τους) και τα… μπόλιασε σε ένα και μοναδικό δέντρο. Πειραματιζόμενος με πολλά διαφορετικά φρούτα, κατάφερε τελικώς να δημιουργήσει δέντρα που, όπως αποδείχτηκε, μπορούν να παράγουν ταυτόχρονα μέχρι και 40 διαφορετικά είδη φρούτων!

Ο Άκεν έχει δημιουργήσει 16 τέτοια μαγικά δέντρα. Το μυστικό όπως φαίνεται είναι να μπολιάζονται σε ένα δέντρο φρούτα με κοινή γενεαλογική καταγωγή. Ένα από τα δέντρα, παραδείγματος χάριν, παράγει ροδάκινα, βερίκοκα, κεράσια και δαμάσκηνα.

Επιπλέον τα δέντρα αυτά είναι εξαιρετικά εντυπωσιακά στην όψη αφού είναι πολύχρωμα δημιουργώντας μια εντυπωσιακή οπτική σύνθεση που ήταν προφανώς και το εικαστικό όραμα του Άκεν. Ο ίδιος υποστηρίζει βέβαια ότι στόχος του ήταν να κάνει τον κόσμο να σκεφτεί το πώς παράγεται η τροφή.

Θοδωρής Λαΐνας - tovima

Γιατί μία ώρα έχει 60 λεπτά και μία ημέρα 24 ώρες

Χάρη σε αρχαίους πολιτισμούς αντιλαμβανόμαστε σήμερα το χρόνο

Το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο σύστημα αρίθμησης στον κόσμο σήμερα είναι το δεκαδικό (με βάση το 10). Το σύστημα αυτό κατά πάσα πιθανότητα προήλθε από το γεγονός ότι ήταν πιο εύκολο στους ανθρώπους να μετράνε μέχρι το δέκα, χρησιμοποιώντας τα δάχτυλά τους.

Οι πρώτοι πολιτισμοί που «χώρισαν» την ημέρα σε μικρότερα κομμάτια, ωστόσο, χρησιμοποιούσαν διαφορετικά αριθμητικά συστήματα, είτε με βάση το 12 είτε με τη βάση το 60.

Χάρη σε αποδεικτικά στοιχεία που ανακάλυψαν οι επιστήμονες γνωρίζουμε σήμερα ότι οι Αιγύπτιοι χρησιμοποιούσαν ηλιακά ρολόγια. Πολλοί ιστορικοί «πιστώνουν» στους Αιγύπτιους ότι ήταν ο πρώτος πολιτισμός που «χώρισε» την ημέρα σε μικρότερα μέρη.

Τα πρώτα ηλιακά ρολόγια ήταν απλοί πάσσαλοι που τοποθετούνταν στο έδαφος και υποδήλωναν την ώρα χάρη στο μήκος και την κατεύθυνση της σκιάς.

Μέχρι το 1500 π.Χ. οι Αιγύπτιοι είχαν αναπτύξει ένα ακόμη πιο εξελιγμένο ηλιακό ρολόι. Μια ράβδος σε σχήμα Τ τοποθετούνταν στο έδαφος και χάρη σε κάποιες ρυθμίσεις διαιρούσε το χρονικό διάστημα από την ανατολή έως τη δύση του Ηλίου σε 12 μέρη.

Αυτός ο διαχωρισμός αντικατόπτριζε τη χρήση του δωδεκαδικού αριθμητικού συστήματος από τους Αιγύπτιους - η σημασία του αριθμού 12 έγκειται στο γεγονός ότι ισοδυναμεί με τον αριθμό των σεληνιακών κύκλων μέσα σε ένα χρόνο ή με τον αριθμό των αρθρώσεων σε κάθε χέρι (τρεις σε κάθε ένα από τα τέσσερα δάχτυλα, χωρίς να υπολογίζεται ο αντίχειρας), καθιστώντας δυνατό το μέτρημα μέχρι το 12 με τον αντίχειρα.

Η επόμενη γενιά ηλιακών ρολογιών, γράφει ο Michael A. Lombardi από το Scientific American στο salon.com, αποτέλεσε πιθανότατα τον «πρόγονο» αυτού που αποκαλούμε σήμερα «ώρα».

Παρότι οι ώρες μέσα σε μια δεδομένη ημέρα ήταν περίπου ίσες, η χρονική διάρκειά τους μεταβαλλόταν κατά τη διάρκεια του έτους, με τις καλοκαιρινές ώρες να είναι πιο μεγάλες από τις χειμερινές.

Χωρίς την ύπαρξη τεχνητού φωτός οι άνθρωποι εκείνης της περιόδου θεωρούσαν το φως της ημέρας και εκείνο της νύχτας ως δύο «αντίπαλα στρατόπεδα», αντί για δύο τμήματα της ίδιας ημέρας.

Χωρίς τη βοήθεια των ηλιακών ακτινών, το να διαχωρίσουν τα «σκοτεινά διαλείμματα» από τη δύση του Ηλίου μέχρι την ανατολή ήταν αρκετά περίπλοκη υπόθεση, συγκριτικά με το «μοίρασμα» των περιόδων ηλιοφάνειας.

Την εποχή που πρωτοχρησιμοποιήθηκαν τα ηλιακά ρολόγια, ωστόσο, οι Αιγύπτιοι αστρονόμοι παρατήρησαν επίσης πρώτοι ένα σύστημα 36 άστρων που χώριζαν τον κύκλο των ουρανών σε ίσα μέρη.

Η διάρκεια της νύχτας μπορούσε να προσδιοριστεί από την εμφάνιση 18 αστεριών από αυτά, τρία από τα οποία συνδέθηκαν με κάθε μία από τις δύο περιόδους λυκόφωτος, όταν ήταν δύσκολο να δουν τα υπόλοιπα αστέρια.
Η περίοδος του απόλυτου σκοταδιού σηματοδοτούνταν από τα υπόλοιπα 12 αστέρια, που και πάλι διαιρούσαν τη νύχτα σε 12 τμήματα (ακόμη μία αναφορά στο δωδεκαδικό σύστημα).

Κατά την περίοδο του Νέου Βασιλείου (1550 – 1070 π.Χ.) αυτό το σύστημα μέτρησης απλοποιήθηκε και εγκαθιδρύθηκε η χρήση ενός συστήματος 24 άστρων, 12 από τα οποία σηματοδοτούσαν τη διάρκεια της νύχτας.
Η κλεψύδρα, ή το ρολόι νερού χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να καταγράφουν το χρόνο κατά τη διάρκεια της νύχτας, και ήταν ίσως οι πιο ακριβείς μηχανισμοί μέτρησης του χρόνου στον αρχαίο κόσμο.

Το ρολόι - ένα τμήμα του οποίου βρέθηκε στο Ναό του Άμμωνα στο Karnak και χρονολογείται πίσω στο 1400 π.Χ. - ήταν ένα δοχείο με κεκλιμένες εσωτερικές επιφάνειες, που καθιστούσαν δυνατή τη μείωση της πίεσης του νερού, χαραγμένο με κλίμακες που διαιρούσαν τη νύχτα σε 12 μέρη κατά τη διάρκεια διαφόρων μηνών.

Όταν χωρίστηκε σε 12 μέρη τόσο η διάρκεια της ημέρας, όσο και της νύχτας, προέκυψε η «ιδέα» της 24ωρης ημέρας. Βέβαια, η έννοια των ωρών σταθερής χρονικής διάρκειας, δεν προέκυψε μέχρι την ελληνιστική περίοδο, όταν οι Έλληνες αστρονόμοι άρχισαν να χρησιμοποιούν ένα τέτοιο σύστημα για τους θεωρητικούς υπολογισμούς τους.

Ο Ίππαρχος ο Ρόδιος (147 -127 π.Χ.) πρότεινε το διαχωρισμό της ημέρας σε 24 ισονύκτιες ώρες, με βάση τις 12 ώρες της ημέρας και τις 12 ώρες της νύχτας που παρατηρήθηκαν κατά τις ημέρες ισημερίας.

Ο λαός ωστόσο συνέχισε να χρησιμοποιεί εποχιακά διαφορετικές ώρες για πολλούς αιώνες, ενώ οι ώρες σταθερού μήκους άρχισαν να γίνονται συνήθεια μετά την εμφάνιση των μηχανικών ρολογιών στην Ευρώπη του 14^ου αιώνα.
Ο Ίππαρχος και άλλοι Έλληνες αστρονόμοι χρησιμοποίησαν αστρονομικές τεχνικές που είχαν προηγουμένως αναπτύξει οι Βαβυλώνιοι, στην περιοχή της Μεσοποταμίας.

Οι Βαβυλώνιοι έκαναν τους αστρονομικούς υπολογισμούς τους με βάση το 60, ένα σύστημα που «κληρονόμησαν» από τους Σουμέριους, οι οποίοι το είχαν αναπτύξει περίπου γύρω στο 2000 π.Χ.

Παρότι δεν είναι γνωστό γιατί επιλέχθηκε το 60, είναι ιδιαίτερα βολικό για την έκφραση κλασμάτων, καθώς ο αριθμός 60 είναι ο μικρότερος αριθμός διαιρετός από τους έξι πρώτους αριθμούς, όπως επίσης από το 10, το 12, το 15, το 20 και το 30.

Παρότι δε χρησιμοποιείται πια για γενικούς υπολογισμούς, το σύστημα με βάση το 60 χρησιμοποιείται ακόμη για τη μέτρηση γωνιών, γεωγραφικών συντεταγμένων και για τη μέτρηση του χρόνου.

Για την ακρίβεια, τόσο η κυκλική πρόσοψη των ρολογιών, όσο και η σφαίρα του πλανήτη οφείλουν τις διαιρέσεις τους σε ένα αριθμητικό σύστημα ηλικίας 4.000 ετών από την εποχή των Βαβυλωνίων.

Ο Έλληνας αστρονόμος Ερατοσθένης, ο οποίος έζησε περίπου στο 276 - 194 π.Χ., χρησιμοποίησε ένα αριθμητικό σύστημα με βάση το 60 για να χωρίσει έναν κύκλο σε 60 ίσα τμήματα, προκειμένου να διαμορφώσει ένα πρώιμο γεωγραφικό σύστημα γεωγραφικού πλάτους, με τις οριζόντιες γραμμές που «διέτρεχαν» γνωστά μέρη της Γης εκείνη την εποχή.

Έναν αιώνα μετά ο Ίππαρχος ομαλοποίησε τις γραμμές γεωγραφικού πλάτους, κάνοντάς τις παράλληλες και σύμφωνα με τη γεωμετρία της Γης. Επινόησε ακόμη ένα σύστημα γραμμών μήκους που περιλάμβανε 360 μοίρες και που «έτρεχαν» από το βόρειο στο νότιο πόλο.

Στην πραγματεία του («Αλμαγέστη» περίπου στο 150 μ.Χ.) ο Κλαύδιος Πτολεμαίος εξηγεί και προχωρά ακόμη παραπέρα το έργο του Ίππαρχου, υποδιαιρώντας κάθε μία από τις 360 μοίρες γεωγραφικού πλάτους και μήκους σε μικρότερα κομμάτια.

Κάθε μοίρα χωρίστηκε σε 60 τμήματα, κάθε ένα από τα οποία υποδιαιρέθηκε σε 60 ακόμη μικρότερα.

Η πρώτη κατηγορία, ή αλλιώς «πρώτο λεπτό» (partes minutae primae), έγινε γνωστή ως το «λεπτό». Η δεύτερη κατάτμηση, ή αλλιώς «δεύτερο λεπτό) (partes minutae secundae), έγινε γνωστή ως «δευτερόλεπτο».

Τα λεπτά και τα δευτερόλεπτα, ωστόσο, δεν χρησιμοποιήθηκαν για τη διάρκεια του χρόνου κατά τη διάρκειας της ημέρας παρά μόνο αρκετούς αιώνες μετά την Αλμαγέστη.

Τα ρολόγια της εποχής χώριζαν την ώρα σε μισά, σε τρίτα, τέταρτα, μερικές φορές μέχρι και σε 12 μέρη, αλλά ποτέ σε 60.

Η ώρα δεν είχε συνδεθεί με τη χρονική διάρκεια των 60 λεπτών.

Δεν ήταν πρακτικό για το γενικό πληθυσμό μέχρι την εμφάνιση των πρώτων μηχανικών ρολογιών, που εμφάνιζαν τα λεπτά, προς το τέλος του 16^ου αιώνα.

Ακόμη και σήμερα, πολλά ρολόγια (τοίχου ή χειρός) δείχνουν μόνο τα λεπτά και όχι τα δευτερόλεπτα.

Χάρη στους αρχαίους πολιτισμούς που προσδιόρισαν και διατήρησαν τις υποδιαιρέσεις του χρόνου, οι σύγχρονες κοινωνίες αντιλαμβάνονται την ημέρα ως χρονικής διάρκειας 24 ωρών, ότι μια ώρα αποτελείται από 60 λεπτά και πως ένα λεπτό είναι ίσο με 60 δευτερόλεπτα.

Πηγή: Newsbeast.gr

Δεκαετής διαφορά στην ωρίμανση αγοριών - κοριτσιών

Μέχρι σήμερα γνωρίζαμε ότι τα κορίτσια ωριμάζουν ταχύτερα από τα αγόρια, χωρίς όμως να είναι δυνατή η ακριβής αποτύπωση της χρονικής διαφοράς μεταξύ των δύο φύλων. Πρόσφατα όμως ερευνητές του Newcastle University ήρθαν τυχαία αντιμέτωποι με εντυπωσιακά ευρήματα που καταδεικνύουν πλέον χρονικά τη διαφορά, κατά τη διεξαγωγή πειραμάτων σχετικών με τη διαδικασία αποθήκευσης πληροφοριών στον εγκέφαλο.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι κατά την ωρίμανσή του ο εγκέφαλος του ανθρώπου αρχίζει να κάνει επιλογή των πληροφοριών που έχει αποθηκεύσει και τείνει να συγκρατεί όσες απ’ αυτές κρίνει ότι είναι σημαντικές. Η διαδικασία αυτή, το «ξεσκαρτάρισμα» των πληροφοριών και η ανασυγκρότηση ξεκινά για τα μεν κορίτσια στην ηλικία των δέκα ετών, στα δε αγόρια στις ηλικίες μεταξύ δεκαπέντε και είκοσι ετών.

«Εντελώς τυχαία, διαπιστώσαμε ότι υπάρχει σημαντική χρονική διαφορά ως προς την εγκεφαλική ανάπτυξη αγοριών και κοριτσιών» εξηγεί ο ερευνητής Dr Marcus Kaiser. «Είδαμε λοιπόν, ότι στο πλαίσιο της συγκεκριμένης διαδικασίας, ο εγκέφαλος αρχίζει να ‘’ψαλιδίζει’’ συνάψεις που θεωρεί ότι δεν είναι πλέον σημαντικές».

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι παρόμοιες αναμνήσεις, ήχοι ή εικόνες που επαναλαμβάνονται στον εγκέφαλο πολλές φορές διαγράφονται για να απελευθερωθεί χώρος αποθήκευσης νέων πληροφοριών, τονίζουν οι επιστήμονες.

«Η διαγραφή των συνάψεων στον εγκέφαλο κατά την εγκεφαλική ανάπτυξη, μπορεί για την ακρίβεια να βελτιώσει τη λειτουργία του μέσα από την αναδιοργάνωση του δικτύου και τον σχηματισμό ενός νέου, πιο αποδοτικού» αναφέρει από την πλευρά του η ερευνήτρια Sol Lim.

Μελετώντας τον εγκέφαλο 121 εθελοντών ηλικίας 4 - 40 ετών με τη βοήθεια απεικονιστικών μεθόδων, οι ερευνητές εντόπισαν σημαντικές διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα.

«Προηγούμενες μελέτες είχαν δείξει ότι ο εγκέφαλος προχωράει στη διαδικασία της αναδιοργάνωσης κατά τη διάρκεια της εφηβείας, κατά την οποία και υπάρχει έντονη εγκεφαλική δραστηριότητα» λέει ο Dr Kaiser. «Αυτό που ήταν ωστόσο αναπάντεχο, ήταν το γεγονός ότι οι αλλαγές αυτές αρχίζουν να πραγματοποιούνται στον εγκέφαλο των κοριτσιών πολύ ταχύτερα συγκριτικά με εκείνον των αγοριών».

Η μελέτη των Βρετανών, αποτελεί μέρος του Human Green Brain Project και τα αποτελέσματά της δημοσιεύονται στο επιστημονικό έντυπο «Cerebral Cortex».